Język prasemicki – rekonstruowany wspólny prajęzyk Semitów, z którego wywodzą się wszystkie współczesne i historyczne języki semickie. Język prasemicki rozwinął się, obok staroegipskiego oraz praberberyjskiego i praczadyjskiego ze wspólnego przodka rodziny afroazjatyckiej – języka praafroazjatyckiego.
Chronologia Najstarszym poświadczonym w piśmiennictwie językiem z rodziny semickiej jest język akadyjski, którego najwcześniejsze zabytki pochodzą z drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. Język ten był już wtedy wyraźnie wykształcony i różnił się od rekonstruowanego języka prasemickiego. Zakłada się, że rozpad wspólnego języka Semitów nastąpił kilka stuleci wcześniej, a więc na przełomie IV i III tysiąclecia p.n.e.
Pewnych informacji na temat chronologii języka prasemickiego dostarcza też analiza historii ludów posługujących się językiem najbliżej spokrewnionym z rodziną semicką, tj. językiem staroegipskim. Najstarsze zabytki tego języka pochodzą z okresu wczesnodynastycznego – końca IV tysiąclecia p.n.e., szczątkowo także z czasów kultury Nagada II kilka stuleci wcześniej. Ponieważ kultura Nagada, bezpośrednio poprzedzająca zjednoczony Egipt faraonów, zachowywała względną ciągłość i rozciągała się na całym obszarze zamieszkanym w czasach historycznych przez Egipcjan, zwykle łączy się ją z językiem egipskim.