Powieść była analizowana w kontekście motywu broni atomowej w literaturze. Inne wątki utworu, które doczekały się komentarzy literaturoznawczych dotyczą m.in. symboliki narodowo-religijnej, moralności terroryzmu i patriotyzmu, a także roli mediów w kształtowaniu opinii publicznej. Powieść została także opisana jako historiozoficzna, nawiązuje m.in. do teorii wielkiego człowieka. Piotr Przytuła napisał, że Xavras Wyżryn to opowieść o tym, jak popkultura zawłaszcza i przetwarza postacie historyczne.
Główny bohater powieści, Xavras Wyżryn, jest postacią odwołującą się do polskich XIX-wiecznych, romantycznych tradycji narodowo-wyzwoleńczych, ale równocześnie, terrorystą wykorzystującym broń atomową, opisanym jako "ajatollah tej katolickiej dżihad".
Odbiór Powieść zrecenzowali m.in. Tadeusz A. Olszański w „Miesięczniku” ŚKF-u (numer #97 z 1997 roku) i Marek Oramus w „Nowej Fantastyce” (numer #7 z 1997 roku).
Przypisy