uczestniczył w zdobyciu cytadeli w Benderach. W latach 1771–1782 służył jako szef kancelarii w sztabie księcia Dołgorukiego podczas jego marszu na Krym.
W roku 1780 skierowany został do Kazańskiego Pułku Piechoty i wraz z nim skierowany do Moskwy jako szef generał-gubernatorskiej kancelarii Dołgorukiego. W 1781 roku otrzymał awans na majora, a rok później podpułkownika.
W roku 1783, po śmierci Dołgorukiego, przeszedł na służbę Potiomkina, szybko stając się jego prawą ręką i oficerem do zadań specjalnych. W 1786 roku Popow został sekretarzem carycy Katarzyny. W tym samym roku został − za wierną służbę − nagrodzony nadaniem miasteczka Reszetyliwka (ros. Решетиловка) w jekaterynosławskiej guberni.
W roku 1787 otrzymał awans na brygadiera z został odznaczony orderem św. Włodzimierza III klasy. W 1788 roku udał się wraz z kniaziem Potiomkinem na turecki teatr wojenny pod Oczakowem, a w listopadzie 1789 otrzymał stopień generała-majora i order św. Anny I klasy. W roku 1791 odebrał nadzwyczajne, jak na zajmowane stanowisko, odznaczenie — order św. Włodzimierza I klasy «za wyjątkowe wykonywanie zadań powierzanych mu przez generał-feldmarszałka».