Kolejne sale w czasach królewskich zajmowały dzieci, ale w XVIII wieku ich przeznaczenie zmieniało się zgodnie z wolą królewską. Tutaj w styczniu 1734 odbyła się ostatnia uczta koronacyjna króla Augusta III, a o tym wydarzeniu przypomina kolekcja porcelany miśnieńskiej, podarowana na Wawel w 1966 przez Tadeusza Wierzejskiego. Ozdobą i unikatem tej kolekcji jest rzeźba "Golgota", autorstwa Joachima Kändlera, pochodząca prawdopodobnie z pałacu Brühlów. Jej ekspozycja jest możliwa dzięki 5-letniej wspólnej pracy konserwatorskiej konserwatorów polskich z Wawelu i konserwatorów niemieckich z Miśni i Drezna. W salach tych jest także zbiór polskich XVIII-wiecznych sreber staropolskich oraz portrety królów z dynastii Wettynów.
Najmłodszą salą wawelską jest „Sala Kolumnowa”, stworzona w stylu klasycystycznym, podzielona lekkimi toskańskimi kolumnami z myślą o ostatniej królewskiej wizycie na Wawelu. W czerwcu 1787 Wawel odwiedził król Stanisław August Poniatowski, dla niego przygotowano tę salę. W sali znajduje się portret króla w stroju koronacyjnym pędzla Marcella Bacciarellego.