thumb|Budowa Domu Słowa Polskiego (1950) thumb|Tablica przy wejściu upamiętniająca II Światowy Kongres Pokoju Dom Słowa Polskiego (DSP) – największy zakład poligraficzny w PRL, znajdujący się przy ul. Miedzianej 11 w Warszawie.

Historia Konkurs na projekt Domu Słowa Polskiego rozstrzygnięto w styczniu 1947 roku. W czerwcu 1948 na działce o powierzchni ok. 5 ha w miejscu dawnego placu Kazimierza Wielkiego, pomiędzy ulicami Towarową, Pańską, Miedzianą i Srebrną, wmurowano kamień węgielny pod budowę kompleksu zaprojektowanego przez Kazimierza Marczewskiego, Stefana Putowskiego i Zygmunta Skibniewskiego. Inwestycję ukończono w 1950. Zakład uruchomiono 22 lipca, w Święto Odrodzenia Polski.

Do 1953 roku przedsiębiorstwo działało pod nazwą Zakłady Graficzne i Wydawnicze „Dom Słowa Polskiego”, od 1953 roku jako Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego”Encyklopedia Warszawy, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, s. 146.. W latach 1973–1977 DSP został zmodernizowany i rozbudowany.

Początkowo była to drukarnia prasowa. Druk odbywał się na jednej maszynie PLAMAG, skład natomiast był realizowany na 50 linotypach.