Książę Brunszwicki dowodzący oddziałami angielskimi, hanowerskimi, brunszwickimi, heskimi i pruskimiPrusacy uczestniczyli na mocy sojuszu zawartego w styczniu 1756 z Anglią przez Fryderyka Wielkiego (tzw. konwencja westminsterska), który przez to liczył na odciągnięcie Rosji od trwalszego sojuszu z Austrią i na polityczne sprzeczności uniemożliwiające sojusz francusko-austriacki wymierzony przeciw Prusom (Sebastian Haffner: Prusy bez legendy. Zarys dziejów. Warszawa: Oficyna Historii XIX i XX Wieku, 1996, s. 81)., dysponował 30 tysiącami piechoty i 7 tys. kawalerii, na nieco liczniejsze siły francuskie i saskie składało się 35 tys. piechoty i 7 tys. jazdy z 18 ciężkimi działamiDane według Małej encyklopedii wojskowej, dz. cyt..
Bitwa Ruchy wojsk na wyznaczone pozycje rozpoczęto o przedświcie (godz.3:00-4:00), wkrótce podejmując wstępne bombardowanie artyleryjskie. Starcie zapoczątkowano na francuskim prawym skrzydle, gdzie marsz. de Broglie z opóźnieniem zaatakował oddziały Wangenheima, który dzięki temu zdążył stanąć w pełnym szyku bojowym i powstrzymać jego natarcie. W tym czasie przybyłe na pole walki główne siły francuskie sformowały wielki łuk zwrócony ku północnemu zachodowi.