Iryd (Ir, ) – pierwiastek chemiczny, metal przejściowy. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa iris oznaczającego tęczę.
Występowanie Został odkryty w 1803 r. przez Smithsona Tennanta. Występuje w skorupie ziemskiej w ilości 0,001 ppm. Najważniejszym minerałem irydu jest osmiryd – naturalny stop osmu i irydu. Drugim jest platynoiryd – stop platyny i irydu.
Większe ilości irydu – nawet ok. 0,5 ppm – znaleziono w osadach skalnych pochodzących z pogranicza kredy i trzeciorzędu – m.in. w osadach skalnych krateru Chicxulub położonego na półwyspie Jukatan w Meksyku, także w wielu miejscach w Europie – w Danii, Hiszpanii czy we Włoszech. Anormalne stężenie w osadach z końca kredy jest przesłanką świadczącą, że powodem wymierania kredowego (zagłady dinozaurów) była kolizja z planetoidą lub kometą. Iryd często występuje w obiektach kosmicznych w większej ilości niż jego naturalna zawartość w skorupie ziemskiej.