A Love Supreme – album Johna Coltrane’a oraz jego klasycznego kwartetu (obok lidera McCoy Tyner, Jimmy Garrison oraz Elvin Jones); przez wielu muzyków i słuchaczy uważana za najważniejszą obok Kind Of Blue Milesa Davisa płytę w historii jazzu. Muzyka zawarta na płycie jest też uważana za kanon free jazzu.

W 2003 album został sklasyfikowany na 47. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu „Rolling Stone”.

Album Koncepcja A love Supreme jest albumem koncepcyjnym. Podzielony jest na cztery części układające się w spójną kompozycję z tytułowym motywem przewodnim o duchowym i religijnym znaczeniu. W 1957 roku Coltrane przeżył duchowe nawrócenie, co pozwoliło mu zerwać z heroinowym nałogiem. Od tej chwili wszystko podporządkował doskonaleniu się w grze, ćwiczył godzinami zamknięty w hotelowych pokojach, co wprawiało w zdziwienie nawet samego Milesa Davisa. Podążał ścieżką duchową, gdzie Bóg był najważniejszą, oprócz samej muzyki, rzeczą w życiu muzyka.