Cenną inicjatywą profesora było też wydawanie w latach 1884–1885 serii „Świat Polski w zabytkach sztuki. Kartki rysunkowe zbierane staraniem uczniów krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych przy współudziale prof. Władysława Łuszczkiewicza” (siedem kolejnych zeszytów), w których publikowano szczególnie wartościowe zabytki sztuki polskiej w rysunkach artystów tej miary, co: J. Matejko i Władysław Łuszczkiewicz, a także ówczesnych uczniów szkoły: Włodzimierza Tetmajera, Wojciecha Gersona, Włodzimierza Wodzinowskiego czy Franciszka Daniszewskiego.
W Szkole Sztuk Pięknych Łuszczkiewicz uczył przez półwiecze niemal wszystkich wykładanych tam przedmiotów: perspektywy (był niepospolitym znawcą jej zagadnień), anatomii, aktu z żywego modela, stylów artystycznych i architektonicznych, historii powszechnej oraz historii Polski itd. Do prawie wszystkich z tych przedmiotów napisał też i opublikował odrębne skrypty, zwykle bardzo wysoko oceniane.