Jednostką odpowiadającą w przybliżeniu rokowi był w tej rachubie tun, liczący 360 dni.
Ogólny opis thumb|Wizualizacja porównawcza długiej rachuby, z zaznaczonym startem B’ak’tun 13 w systemie kalendarza gregoriańskiego – 21 XII 2012 Wiedza o kalendarzu Majów pochodzi z częściowo odczytanych hieroglificznych inskrypcji zachowanych na zabytkach kultury materialnej ich cywilizacji (np. stelach i płaskorzeźbach; badanie ich rozpoczął pod koniec lat osiemdziesiątych XIX wieku Alfred Maudslay) oraz z nielicznych zachowanych dokumentów (tzw. kodeksów).
Pierwsze inskrypcje zawierające dane kalendarzowe zapisane przy użyciu długiej rachuby pochodzą z okolic końca III wieku – tzw. Stela 29 w Tikál (z datą 292 r.)Coe D.M. 2005. The Maya. Seventh edition. Thames & Hudson. New York, s. 87.. Najmłodsze znane przykłady stel kalendarzowych to stela z Toniná, w meksykańskim stanie Chiapas (z datą 909 r.) i stela z Itzimte na terenie meksykańskiego stanu Campeche (z datą 15 stycznia 910 r.)Coe D.M. 2005. The Maya. Seventh edition. Thames & Hudson. New York, s. 162..