mały|Nil w Luksorze. Regularne wylewy rzeki dały impuls do powstania kalendarza egipskiego. Kalendarz egipski – urzędowy kalendarz obowiązujący w starożytnym Egipcie, stanowiący kombinację kalendarza księżycowo-słonecznego i agrarnego, opartego na cyklu wylewów Nilu.
Kalendarz agrarny Powstanie kalendarza egipskiego datuje się na okres około 3000 roku p.n.e.Józef Wolski, Historia Powszechna, Starożytność, wyd. 2002, s. 25. Najstarszy kalendarz egipski był prawdopodobnie kalendarzem księżycowym, na co wskazuje sam podział roku na 12 równych miesięcy. Egipcjanie z czasem jednak odeszli od liczenia czasu za pomocą księżyca. achet – porę wylewów, peret – porę cofania się wód – (pora kiełkowania i wzrostu) – zima, szemu – porę suchą – porę zbioru – lato. Każdy z miesięcy miał po 30 dni, cały rok liczył więc 360 dni. Miesiące nie miały początkowo własnych nazw, numerowano je według okresów: pierwszy (miesiąc) achet (okresu achet), drugi szemu, trzeci peret. Miesiące dzieliły się na dekady (miesiąc miał ich 3, okres – 12, rok – 36).