ORP Ślązak – polski okręt podwodny z okresu zimnej wojny, a wcześniej radziecki M-270, jeden z sześciu pozyskanych przez Polskę okrętów serii XV (projektu 96) typu M. Okręt wypierał 283 tony w położeniu nawodnym i 353 tony pod wodą, a jego główną bronią były cztery torpedy kalibru 533 mm wystrzeliwane z czterech wewnętrznych wyrzutni. Jednostka rozwijała na powierzchni prędkość ponad 15 węzłów, osiągając zasięg 4500 Mm przy prędkości 8 węzłów.
Okręt został zwodowany 24 kwietnia 1950 roku w stoczni w Leningradzie, a do służby w Marynarce Wojennej ZSRR wcielono go 29 lipca 1950 roku, z przydziałem do Floty Bałtyckiej. W 1954 roku jednostka została wydzierżawiona przez Polskę i 18 października tego roku weszła w skład Marynarki Wojennej. Okręt, oznaczony znakami burtowymi M-103, P-103 i 304, po intensywnej eksploatacji został wycofany ze służby 20 października 1965 roku i następnie zatopiony jako okręt-cel w Zatoce Puckiej.