Służba w Wojsku Polskim 8 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego, w stopniu generała podporucznika i wyznaczony z dniem 7 listopada 1918 na stanowisko szefa Departamentu Techniczno-Artyleryjskiego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 10 grudnia tego roku, po reorganizacji ministerstwa, piastował urząd szefa Departamentu VI Artylerii, a od 10 grudnia 1919 szefa Departamentu VII Artyleryjskiego. Po kolejnej reorganizacji ministerstwa, z dniem 1 marca 1920 objął stanowisko szefa Departamentu V Uzbrojenia. 1 maja 1920 zatwierdzony został w stopniu generała podporucznika z dniem 1 kwietnia tego roku. 10 sierpnia 1920 roku, po przyjęciu pokojowej struktury przez Ministerstwo Spraw Wojskowych powołany został na stanowisko szefa Departamentu III Artylerii i Uzbrojenia. 9 kwietnia 1922 roku został I zastępcą Generalnego Inspektora Artylerii. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 12. lokatą w korpusie generałów, a jego oddziałem macierzystym był wówczas Oddział V Sztabu Generalnego. W czasie, gdy gen.