Krezus przekroczył w 547 p.n.e. graniczną rzekę Halys. Cyrus odparł najazd w nierozstrzygniętej bitwie pod Pterią. Jako że zbliżała się zima, Krezus rozpuścił wojsko do domu, zgodnie z ówczesnymi zwyczajami. Cyrus nie przejął się jednak zimą, jego wojsko zaopatrzone w płaszcze z wołowej skóry podbitych owczym runem pomaszerowało przez wyżyny Anatolii. Z wojskami Krezusa Cyrus stoczył kolejną, tym razem zwycięską bitwę na równinie Tymbra. Po tej bitwie Krezus ukrył się w stolicy, Sardes. Po 14 dniach oblężenia miasto zostało zdobyte przez wojska Cyrusa.
Losy Krezusa po upadku miasta nie są jasne. Według Herodota żył on jeszcze wiele lat na dworze Cyrusa, a potem Kambyzesa, i był ich doradcą. Wielu historyków wątpi jednak w prawdziwość tej relacji. Zgodnie z inną wersją, w obliczu klęski król rzucił się w płomienie. Jako że czyn taki jest dość powszechny w legendach i mitologiach, ta wersja również nie jest przekonująca. Istnieje również opinia, że został skazany na wygnanie do Ekbatany.