Igrzyska olimpijskie w Innsbrucku w 1976 r. były jej olimpijskim debiutem. Zajęła tam 22. miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną. W indywidualnych startach podczas igrzysk olimpijskich w Lake Placid plasowała się pod koniec drugiej dziesiątki, a w sztafecie Finki z Hämäläinen w składzie zajęły piąte miejsce. Największe olimpijskie sukcesy odniosła na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie w 1984 r. Została tam mistrzynią olimpijską w biegach na 5, 10 i 20 km techniką klasyczną. Ponadto Finki w składzie: Pirkko Määttä, Eija Hyytiäinen, Marjo Matikainen i Marja-Liisa Hämäläinen wywalczyły brązowy medal w sztafecie. Została tym samym pierwszą kobietą, która zdobyła trzy złote medale w biegach narciarskich na jednych igrzyskach. Po tych igrzyskach wyszła za mąż za Harriego Kirvesniemi i zmieniła nazwisko. Na igrzyskach olimpijskich w Calgary nie odnosiła już takich sukcesów. W swoim najlepszym starcie, na 5 km techniką klasyczną, zajęła 5. miejsce. Mimo to Finki w składzie: Pirkko Määttä, Marja-Liisa Hämäläinen, Marjo Matikainen i Jaana Savolainen zdobyły brązowy medal w sztafecie, powtarzając wynik z Sarajewa. Z igrzysk w Albertville w 1992 r. wróciła bez medalu. jej najlepszym indywidualnym wynikiem było 6. miejsce w biegu na 15 km techniką klasyczną.