W 1631 poślubił córkę farmera Maayke Velders. Małżeństwo nie trwało długo; w końcu 1631 Maayke zmarła, wydając na świat córkę, która zmarła w trzy tygodnie po matce.
W 1633 de Ruyter wyruszył w rejs do arktycznej wyspy Jan Mayen jako zastępca kapitana statku wraz z flotą złożoną z pięciu statków wielorybniczych. Uczestniczył ponownie w tego typu rejsach w latach: 1634 i 1635. Dotąd nie dowodził jeszcze statkiem. Latem 1636 ożenił się ponownie. Tym razem z Neeltje Engels, córką zamożnego obywatela, która dała mu czwórkę dzieci. Jedno z nich zmarło zaraz po urodzeniu, pozostałe nosiły imiona Adriaen (1637), Neeltje (1639) i Aelken (1642).
W 1637 de Ruyter został kapitanem prywatnego statku przeznaczonego do zwalczania tzw. dunkierskich łupieżców, którzy dawali się we znaki holenderskim statkom kupieckim. Swoje obowiązki łowcy piratów, dzięki którym zdobył swoje pierwsze doświadczenia w walce na morzu, wypełniał do 1640. Po krótkim okresie, gdy pływał jako szyper kupieckiego statku „Vlissinge”, skontaktowała się z nim Admiralicja Zelandii, proponując mu stanowisko kapitana okrętu „Haze”, który był statkiem handlowym przerobionym na okręt liniowy z 26 działami na pokładzie, służącym we flocie dowodzonej przez admirała Gijselsa, walczącego z Hiszpanami i wspierającego Portugalczyków w ich walce o niepodległość swej ojczyzny.