Brytyjczycy wysadzili łącznie 15 000 ludzi na Brooklynie spośród znajdujących się łącznie w okolicy 22 000.
Nie jest znana liczba żołnierzy, którą dysponowali Amerykanie w bitwie na Long Island, ale oceniana jest ona, na co najmniej 10 000 ludzi, głównie milicji prowincji Nowy Jork wzmocnionej przez oddziały z Connecticut, Delaware i Maryland. Zajmowała ona ufortyfikowany obóz Brooklyn. Ich prawa flanka była chroniona przez bagna, które rozprzestrzeniały się do East River koło Mill Creek. Lewą wyznaczało kolano rzeki zwane Wallbach Bay. W poprzek półwyspu od Mill Creek do Wallbach Bay Amerykanie wznieśli umocnienia m.in. z obalonych drzew flankowane przez silne reduty. Na ich tyłach znajdowała się East River. Przed wzmacnianym obozem, w pewnym dystansie od niego, znajdowało się pasmo lesistych wzgórz przecinające wyspę. Przez to pasmo były przejścia przez trzy różne wąwozy – jedno najbardziej wysunięte na południe koło Narrows, inne w środku na drodze do Flatbush i trzecie przy północno-wschodnim krańcu wzgórz na drodze do Bedford. Te wąwozy zostały troskliwie sprawdzone przez generała Greena, ponieważ było oczywiste, że brytyjska armia chcąc znaleźć się po drugiej stronie grzbietu – musi je przekroczyć. Generał Sullivan, który przejął dowództwo z powodu choroby Greena jednak nie docenił znaczenia wąwozów.