Takie zachowania, jak powyżej opisane, obserwujemy u pielęgnic z afrykańskiego jeziora Tanganika. Do muszlowców zaliczamy więc ryby z rodzajów: Lamprologus, Neolamprologus i oraz Altolamprologus i Telmatochromis. Ryby te rozmnażają się w naturze wykorzystując puste muszle endemicznych ślimaków, m.in. Neothauma tanganyicense, Lavigeria grandis i Iridina spekei.
Przystosowanie do środowiska Ryby z tego samego gatunku mogą w jednym rejonie jeziora rozmnażać się w pustych muszlach, a w innym, prawdopodobnie z powodu małej ilości tychże lub po prostu ich braku korzystają ze szczelin skalnych, zagłębień w podłożu żwirowatym (np. Neolamprologus similis). Do muszlowców obligatoryjnych zaliczamy na przykład Neolamprologus brevis czy Lamprologus ocellatus, a do fakultatywnych Neolamprologus kungweensis, Neolamprologus similis, czy Lamprologus signatus oraz odmiany (głównie karłowe) gatunków z rodzajów : Telmatochromis, Altolamprologus, a nawet karłowe formy ryb, które uznawane są za typowe szczelinowce – Neolamprologus mondabu.