Jan ze swoimi braćmi Klemensem i Wierzbiętą schronił się na dworze Kazimierza, księcia opolskiego.
Był kasztelanem cieszyńskim (wzmianki z lat 1228–1239), toszeckim (wzmianka z 1226) i rudzkim (wzmianki z lat 1228, 1233 i 1242).
Po raz ostatni figuruje w dokumentach 8 sierpnia 1243. Z małżeństwa z bliżej nieznaną kobietą miał syna Sulisława.
Upamiętnienie Był pierwowzorem postaci Jaszka w powieści Waligóra autorstwa Józefa Ignacego Kraszewskiego.
Bibliografia Małecki A., Studya heraldyczne, t. II, Lwów 1890, s. 50-51. Piekosiński F., Rycerstwo polskie wieków średnich, t. 3, Kraków 1902, s. 40. Sczaniecki P., Benedyktyni polscy, Tyniec 1989, s. 107-110 Wójcik M. L., Ród Gryfitów do końca XIII wieku. Pochodzenie – genealogia – rozsiedlenie, Wrocław 1993, s. 42, 44-50 Zientara B., Henryk Brodaty i jego czasy, wyd. 2, 1997.
Kategoria:Gryfici-Świebodzice Kategoria:Ludzie związani z Cieszynem Kategoria:Zmarli w XIII wieku