Synagoga w Bytomiu – synagoga wzniesiona w latach 1868–1869 w Bytomiu przy Friedrich Wilhelm Ring (obecnie plac Grunwaldzki), podpalona w 1938 roku, a następnie rozebrana.
Historia mały|lewo|Synagoga widziana od wschodu Koncepcje budowy nowej synagogi narodziły się w latach 60. XIX wieku po tym, jak stara synagoga była już niewystarczalna. Po jej rozbiórce, 25 maja 1868 roku na jej miejscu uroczyście wmurowano kamień węgielny pod budowę nowej synagogi.
Projektantem budynku synagogi był berliński architekt Freuding, jej budowniczym Paul Jackisch, a wykonawcą bytomska firma Ritter. Uroczyste otwarcie synagogi nastąpiło 2 lipca 1869 roku. Synagoga należała do żydowskiej gminy wyznaniowej (zob. rabini Bytomia). W 1889 roku została rozbudowana w kierunku wschodnim pod kierunkiem i według projektu Paula Jackischa.
W latach 1897–1901 dokonano przebudowy wnętrza synagogi pod kierunkiem F. E. Neumanna. Między innymi wprowadzono dwa świetliki nad chórem, w tym jeden z podziałem w kształcie gwiazdy Dawida.
Podczas nocy kryształowej, z 9 na 10 listopada 1938 roku, bojówki Schutzstaffel i Sturmabteilung spaliły synagogę. Jej ruiny zostały po tych wydarzeniach rozebrane i prawdopodobnie wsypane do podbytomskich stawów, a teren wyrównany.