Produkcja została dobrze przyjęta przez fanów, choć nie brakowało głosów krytycznych zarzucających jej prostotę i wtórność. Gwałtowny rozwój extreme metalu w latach osiemdziesiątych powodował wśród zespołów silną konkurencję, zmuszał debiutantów do poszukiwania oryginalnych rozwiązań muzycznych i brzmieniowych.
Na zmianę stylu i brzmienia podczas nagrywania drugiej płyty Interstellar Experience (1988) największy wpływ – poza naturalną ewolucją muzyczną – miały korekty w składzie. Z Assassin odszedł perkusista "Psycho Danger", jego miejsce zastąpił Frank Nellen. Zmienił się też gitarzysta, "Scholli" został zastąpiony przez Michaela Hoffmanna. Na albumie słychać mniej wpływów niemieckiego thrashu, więcej zaś grup zza oceanu: Anthrax, Nuclear Assault oraz D.R.I. i formacji hardcore punkowych. Kompozycje są jeszcze szybsze niż na debiucie, praca gitar potężniejsza, silniej wyeksponowana. Teksty utworów opisują okrucieństwo świata opartego na przemocy, zawierają krytykę społeczeństwa, są politycznie zaangażowane, mają wymowę antywojenną, pacyfistyczną.