Wyróżniającymi się zawodnikami, którzy mieli największy wpływ na postawę „Strzelca”, byli bracia Zalewscy, Paweł Jadusiński, Stanisław Hikiert, Tadeusz Kowalewski, Zygmunt Michalak, Nawrocki, Szczepaniak (późniejszy gracz warszawskiej Polonii i reprezentant kraju), bracia Błaszkowscy, Zbigniew Kosek oraz Gerymski.
Klub funkcjonował do wybuchu II wojny światowej, potem zawieszono działalność. Po ustaniu działań wojennych próbowano powrócić do tradycyjnej nazwy klubu, reaktywować go. Władze komunistyczne nie zgodziły się na to w myśl zasady, że to co było w przedwojennej Polsce, nie może być w nowej, socjalistycznej rzeczywistości. Postąpiono tak ze względów ideologicznych przekreślając w ten sposób dorobek i tradycje „Strzelca”, z którymi utożsamiało się większość mieszkańców miasta.
Tuż po wojnie Po zakończeniu wojny, tak jak większość dziedzin życia, piłka nożna także zaczęła normalnie funkcjonować. „Strzelec” nie znalazł swojego miejsca w ciechanowskim społeczeństwie. Istniały zespoły przyzakładowe, takie jak: Kolejarz, Spójnia oraz Budowlani. Swoje drużyny posiadały także organizacje młodzieżowe: Związek Walki Młodych – Zryw i Organizacja Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych.