Lata 50. i 60. Na przełomie lat 50. i 60. Jurand w dalszym ciągu grał w klasie B. Był to wówczas V poziom rozgrywkowy na terenie województwa warszawskiego, w którym była jedna grupa klasy A, dwie grupy klasy B oraz kilka grup klasy C. Wyżej były już tylko III, II oraz I liga. W tym okresie klub należał do Federacji Budowlanych z racji jego usytuowania przy Powiatowym Przedsiębiorstwie Budownictwa Terenowego. Federacja jednak nie interesowała się należycie klubem. Jako przykład można podać fakt, że np. w 1961 r. klub potrzebował na swoją działalność 100 tys. zł, a federacja przyznała mu tylko 18 tys. zł. Brakowało nawet pieniędzy na opłacenie sędziów. Poza dochodami z wpływów uzyskanych ze sprzedaży biletów Jurand od czasu do czasu organizował zabawy taneczne. Sprzedawano ponadto trawę skoszoną z przyległych do stadionu terenów. Środki, głównie w postaci sprzętu sportowego przekazywał Powiatowy Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki. Swoją cegiełkę dokładały miejscowe zakłady pracy: Zakład Energetyczny Przedsiębiorstwo Budowlane, Zakłady Jajczarskie, Chłodnia (choć żadna z nich nie pomagała w żaden sposób). Pracę działaczy należy określić jako złą. Prezes Wacław Rogacewicz oraz wiceprezes Musiałkowski nie interesowali się we właściwy sposób losem klubu. Doszło do tego, że mecze wyjazdowe musiał organizować PKKFiT.