Kilka lat po jego śmierci ród Omrydów został wymordowany przez ich przeciwników, a królem został Jehu, który został wcześniej namaszczony na króla przez Elizeusza.
Pozabiblijne źródła informacji o Achabie
Wykopaliska z terenów historycznych granic północnego królestwa Izraela oraz terenów podbitych za panowania Achaba i jego ojca Omriego świadczą, iż to za panowania tych dwóch władców nastąpił duży rozwój infrastruktury miejskiej oraz integracja wewnętrzna królestwa i jego awans polityczny do czołowej potęgi Lewantu.
Awans ten oznaczał m.in. przyjęcie alfabetu fenickiego, otwarcie się na ówczesny świat cywilizowany w tym pojawienie się w kronikach asyryjskich (co dla nas oznacza rozpoczęcie epoki historycznej Izraela) oraz osłabienie religii mojżeszowej na rzecz nowych obcych kultów religijnychhttps://www.jhi.pl/psj/Achab.
Jak wynika z inskrypcji na tzw. steli Salmanasara III, Achab wraz z jedenastu innymi królami brał udział w koalicji przeciw królowi asyryjskiemu Salmansarowi III. Król izraelski wyruszając na wyprawę wojenną miał wystawić armię złożoną z 2000 rydwanów i 10 000 żołnierzy.