Nadawana była uczestnikom walk o oswobodzenie Górnego Śląska w którymkolwiek z trzech powstań śląskich: I powstanie śląskie – od 16 sierpnia do 26 sierpnia 1919, II powstanie śląskie – od 19/20 sierpnia do 25 sierpnia 1920, III powstanie śląskie – od 2/3 maja (już po plebiscycie) do 5 lipca 1921.
Początkowo była to tylko Śląska Wstęga Waleczności i Zasługi – niebieska wstążka orderowa z białymi paskami wzdłuż brzegów, którą przetykano przez drugą dziurkę munduru.
Krzyż podzielono na dwa stopnie: I stopień nadawano osobom, które brały bezpośredni udział w walce (na wstążce i baretce umieszczano metalowe okucie w formie srebrnej pięcioramiennej gwiazdki), II stopień nadawano osobom, które przejawiały wytężoną pracę wojskową.
Od 15 maja 1931 na wstążce zaczęto wieszać srebrny krzyż o średnicy 33 mm, wzięty z odznaki 5 rybnickiego pułku piechoty wojsk powstańczych. Krzyż był równoramienny z medalionem pośrodku; w nim orzeł Piastów śląskich z koroną na piersi;