Holendrzy stracili w wyniku wymiany ogniowej 1 okręt. Pobity Blake wycofał się pod osłoną nocy do swego portu macierzystego w Downs. Tromp nie mógł być w pełni zadowolony z wyników bitwy, gdyż Holendrom wymknęła się okazja całkowitego zniszczenia Anglików.
Zwycięstwo dało Holendrom tymczasową kontrolę na kanale La Manche a także kontrolę nad handlem morskim w tym rejonie. Legenda mówi, że Tromp przypiął miotłę do swego masztu jako znak, że wymiótł swych wrogów z morza.
Bitwa nie tylko wykazała głupotę dzielenia sił w czasie, gdy Holendrzy dysponowali wielką flotą, ale także liczne wady angielskiej marynarki wojennej. Kapitanowie wynajętych statków handlowych niechętnie ryzykowali własnymi statkami w bitwie, podczas gdy okręty państwowe cierpiały na brak ludzi chętnych do służby na nich. W czasie zimowym Blake i komisarze Marynarki Wojennej zreperowali flotę, a także przygotowali instrukcje walki na morzu (Sailing and Fighting Instructions), przekazane dowódcom w 1653, włączając pierwsze opisy taktyki liniowej. Około lutego 1653 Anglicy byli już gotowi do boju z Holendrami by odzyskać kontrolę na morzu. Następną bitwą miała być trzydniowa bitwa pod Portland
Bibliografia Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I.
Kategoria:Bitwy na kanale La Manche Kategoria:Bitwy w 1652 Kategoria:Bitwy morskie w historii Anglii Kategoria:Bitwy morskie w historii Holandii Kategoria:Kent