Nikaragua W tym czasie w Nikaragui rozgorzała wojna domowa, rebelianci wynajęli na swoje usługi m.in. WalkeraWcześniej działał tam inny amerykański awanturnik Henry Kinney. Leon Korusewicz, Przyczyny wojny secesyjnej, Warszawa 1967, s.182n.. Unikając władz federalnych, które usiłowały powstrzymać jego awanturniczą wyprawę, Walker wymknął się z San Francisco 4 maja 1855 r. na żaglowcu. Towarzyszyło mu tylko 58 ludzi, których miało wesprzeć 170 miejscowych żołnierzy oraz dalszych 100 Amerykanów, którzy mieli wylądować później. 1 września jego mała armia pokonała nikaraguańskie siły rządowe pod La Virgen, a miesiąc później wkroczyła do stolicy kraju w Granadzie, obejmując tym samym kontrolę nad całym państwem. Jako wódz naczelny armii Walker sprawował rządy poprzez marionetkowego prezydenta Patricio Rivasa.
Pomimo oczywistego pogwałcenia prawa międzynarodowego przez amerykańskich najemników, prezydent USA Franklin Pierce uznał 20 maja 1856 r. nowy rząd Nikaragui za legalny. Agenci Walkera w tym czasie werbowali dalszych ludzi w Europie i USA na kolejne ekspedycje w celu podbicia reszty krajów środkowoamerykańskich, takich jak Gwatemala, Salwador, Honduras i Kostaryka.