Lecz choć na ekranach pojawiała się regularnie, już wkrótce proponowane role przestały być tak atrakcyjne i często ograniczały się jedynie do drugiego planu. W 1991 zajmowała 10. miejsce w zestawieniu najlepiej opłacanych aktorów na świecie (z honorarium w wysokości 2,5 mln dol.), przy czym była drugą najlepiej opłacaną aktorką (za Michelle Pfeiffer).
Była nominowana do Złotej Maliny dla najgorszej aktorki za występ w filmach takich jak Zawód pan młody (The Marrying Man, 1991) u boku swojego byłego męża Aleca Baldwina, Diagnoza zbrodni (Final Analysis, 1992) z Richardem Gere’em, Wspaniały świat (Cool World, 1992), Ucieczka gangstera (The Getaway, 1994), Marzyłam o Afryce (I Dreamed of Africa, 2000) i Próba sił (Bless the Child, 2000). Jej decyzja o wycofaniu się z produkcji Uwięziona Helena (1993) spowodowała, że została pozwana przez producentów do sądu, przegrała sprawę i sąd zasądził osiem milionów dolarów odszkodowania na rzecz producentów. Orzeczenie sądu ostatecznie zostało jednak odrzucone w drugiej instancji, ale rachunki za adwokatów, które aktorka musiała zapłacić, zmusiły ją do ogłoszenia bankructwa. Przez kolejne trzy lata pozostawała bez pracy.