Białoruś Najbardziej rozpowszechnioną na Białorusi formą nazwiska jest ta z końcówką -icz. Pochodzi ona od imienia przodka, czyli jest typowym nazwiskiem patronimicznym. W odróżnieniu od księstwa Moskiewskiego (później Rosji), gdzie chłopi zaczęli dostawać nazwiska dopiero w XIX wieku, stan niższy na Białorusi miał nazwiska już czasach Wielkiego Księstwa Litewskiego. Większość z nadawanych nazwisk miała właśnie końcówkę -icz (Daszkiewicz, Mickiewicz, Iwanowicz, Boborwicz etc.). W XVI/XVII wieku forma -icz pojawiła się również w Polsce właśnie pod wpływem białoruskim.
Rosja
Współczesne rosyjskie imiona odojcowskie (otczestwa) biorą swój początek od patronimików, stosowanych na Rusi. Ruskie imiona odojcowskie pojawiły się w X wieku. Pierwsza wzmianka o patronimikach pochodzi z 945 rokuPor.: В год 6453 (945), w: Повесть временных лет, s. .. Do XIII stulecia częstotliwość używania imion odojcowskich była znikoma.
Męskie imiona odojcowskie Forma męskiego patronimika w języku ruskim z końcówką -icz była w użyciu u rodów bojarskich Rusi Kijowskiej i Księstwa Moskiewskiego: na przykład Jarosławicz, Wsiesławicz, Dobrynicz. Niższe warstwy nie miały pozwolenia na dodawanie imienia ojca do własnego.