formę przymiotnika dzierżawczego i dodawano końcówkę -iczna: Łuka (ojciec) – Łukin (syn) – Łukiniczna (córka), Foma – Fomin – Fominiczna. Wyjątki stanowią takie patronimiki jak: Nikita – Nikitin – Nikiticzna (nie Nikitiniczna), Sawwa – Sawwin – Sawwiczna (nie Sawwiniczna), Zosima – Zosimin – Zosimowna (nie Zosiminiczna)
Zasady tworzenia patronimików ukraińskich i białoruskich prawie nie różnią się od zasad rosyjskichБ.О. Унбегаун, Русские фамилии, Москва 1995. ..
We współczesnych kulturach wywodzących się z Rusi Kijowskiej imiona odojcowskie funkcjonują na zasadzie drugiego imienia, nie zastępują nazwiska. Niemniej jednak znane są nazwiska pochodzenia patronimicznego funkcjonujące jako typowe, dziedziczone z pokolenia na pokolenie, np. Wasiliew, Iwanow, Michajłow.
Skandynawia W Skandynawii patronimiki używane były jako nazwisko (i do dziś nazwiskami są; nie zmieniają się już jednak z pokolenia na pokolenie, a funkcjonują tak jak w Polsce).