Brackiej 18 w Warszawie.
Wszystkie organizacje działające w stolicy w 1938 r. połączyły się w Polskie Towarzystwo Parapsychologiczne z prof. Alfonsem Gravierem jako prezesem. Towarzystwo działało do wybuchu II wojny światowej.
W międzywojniu zawiązały się również stowarzyszenia mediumiczne w Krakowie (Towarzystwo Metapsychiczne z dr Stanisławem Breyerem na czele) i Lwowie (Towarzystwo Parapsychiczne im. J. Ochorowicza).
Jednym z najbardziej znanych spirytystów okresu międzywojennego w Polsce był dr Ksawery Watraszewski, który w latach 20. fundował kwartalnik "Zagadnienia Metapsychiczne", ukazujący się w Warszawie pod redakcją Prospera Szmurło.
W dn. 29.08.1923 - 05.09.1923 r. w auli Uniwersytetu Warszawskiego odbył się II Międzynarodowy Kongres Badań Psychicznych, na którym obradowało kilkudziesięciu delegatów zagranicznych towarzystw zajmujących się parapsychologią i mediumizmem. W komitecie organizacyjnym Kongresu znaleźli się: Artur Chojecki, Janina Garczyńska, Alfons Gravier, Leon Karwacki, Piotr Lebiedziński, Stefan Lubomirski, Kazimierz Stołyhwo i Władysław Witwicki. Uczestnicy kongresu odróżniali spirytyzm rozumiany jako wiara od hipotezy spirytystycznej, będącej interpretacją zjawisk mediumicznych uznającą za ich przyczynę działanie duchów osób zmarłych.