Nawet tak wybitni twórcy jak: Wiktor Hugo, Teofil Gautier, Victorien Sardou i Arthur Conan Doyle, zaliczali się do zwolenników Kardeca i wierzyli, że dostarczył on naukowych dowodów na istnienie życia po śmierci. Kardec miał też licznych przeciwników (m.in. Georges Méliès), którzy twierdzili, że jest nieświadomą ofiarą sztuczek szarlatanów lub świadomym oszustem, zarabiającym na naiwności ludzkiej. Warto jednak zauważyć, że żaden z wyśmienitych przeciwników spirytyzmu nigdy nie zadał sobie trudu, by rzetelnie zająć się badaniami nad zjawiskami mediumicznymi.
mały|Kardec na znaczku pocztowym, 1957 Rivail przybrał pseudonim "Allan Kardec" w 1857 rzekomo za radą ducha Zefiro, który wyjaśnił, że w poprzednim wcieleniu Rivail był druidem o takim nazwisku. Rivail używał tego pseudonimu tylko w swoich publikacjach spirytystycznych. Został pochowany na cmentarzu Père- Lachaise w Paryżu, w okazałym grobowcu w kształcie grobów megalitycznych z napisem: Narodzić się, umrzeć, odrodzić ponownie i wciąż się rozwijać – takie jest prawo.. Jego zwolennicy z całego świata ozdabiają grób kwiatami (jest najbardziej ukwieconym grobem na tym cmentarzu).