Złoty puchar – pierwszy komiks autorstwa Janusza Christy z serii Kajko i Kokosz.
O komiksie Pierwotny tytuł – w gdańskiej popołudniówce „Wieczór Wybrzeża” – Złote prosię (pierwsza połowa lat 70.). Musiał on jednak wzbudzić zastrzeżenia cenzury, gdyż wkrótce potem ten sam komiks, wydrukowany w jednej z łódzkich gazet, nosił tytuł Złoto Mirmiła. W edycji zeszytowej usunięto nawet nazwę pucharu z dymków dialogowych. To pierwszy komiks Janusza Christy o wojach Kajku i Kokoszu.
Fabuła komiksu Za poradą zdrajcy szambelana książę Mirmił wygnał ciotkę Kokosza, Zielachę (czarownicę). Tymczasem w grodzie Mirmiła pojawia się kompania rycerzy spod znaku Czarnego Trójkąta, którzy obiecali księciu wybudować prawdziwy zamek. Czarne Trójkąty z pomocą szambelana kradną Złote Prosię – ulubiony puchar Mirmiła. Książę popada w depresję, gdyż tylko z niego miód mu smakuje. Kajko i Kokosz dowiadują się od ciotki Zielachy o całym spisku szambelana i Wielkiego Kompana. Odzyskują puchar, ale powtórnie go tracą. Dochodzi do bitwy pod chatą Zielachy. Szambelan i Czarne Trójkąty wypowiadają otwartą wojnę Mirmiłowi. Traci on swój gród, ale – dzięki podstępowi ciotki Zielachy – przejmuje nowo wybudowany zamek. Mirmił, Kajko, Kokosz i jego ciotka wyruszają ze skargą do króla. Komiks kończy się „Sądem Bożym” – pojedynkiem Mirmiła i Wielkiego Kompana.