Cechy podobne do HLL-ów pojawiają się w HLA w celu zapewnienia pomocy dla początkujących programistów, zakładając, że zaprzestaną oni stosowania tych wyrażeń, gdy tylko opanują niskopoziomowy zestaw instrukcji (w praktyce sporo doświadczonych programistów kontynuuje używanie HLL-owych wyrażeń w HLA, MASM i TASM długo po tym, jak opanowali niskopoziomowe zestawy instrukcji, jednak to jest zwykle robione dla zwiększenia czytelności).
Możliwe jest pisanie wysokopoziomowych programów, używając HLA, unikając większości nudnego niskopoziomowego języka programowania asemblera. Część programistów asemblera nie akceptuje HLA. Jednak wspieranie zarówno wysokopoziomowego i niskopoziomowego programowania daje rozszerzony zakres zastosowania. Jeśli trzeba, jest możliwe stworzenie jedynie niskopoziomowego kodu, a jeśli trzeba napisać czytelniejszy kod, można użyć wysokopoziomowych wyrażeń.
Charakterystyczne cechy Dwie cechy HLA odróżniają go od innych asemblerów x86: potężny system makro oraz Biblioteka Standardowa HLA.