Bitwa na Marston Moor – starcie zbrojne, które miało miejsce 2 lipca 1644 podczas angielskiej wojny domowej. Była to największa bitwa całej wojny i jedna z decydujących dla jej rezultatów. Zwycięstwo odniosły wojska parlamentu, co spowodowało, że północna Anglia przeszła pod pełną kontrolę zwycięzców.
Kampania Na początku 1644 angielska wojna domowa rozszerzała się, gdy szkocka armia pod wodzą hrabiego Leven najechała północną Anglię, będąc po stronie Parlamentu. Armia rojalistów pod wodzą markiza Newcastle przekroczyła granicę kraju, jednak musiała szybko wycofać się do Yorku, gdyż miasto to zostało zagrożone przez armię parlamentu dowodzoną przez lorda Fairfaxa i jego syna Thomasa Fairfaxa.
Leven i Fairfax rozpoczęli oblężenie Yorku 22 kwietnia. Kawaleria Newcastle’a pod wodzą lorda Goringa uszła z oblężonego miasta i udała się do Lancashire.
3 czerwca do oblegających dołączyła inna armia parlamentu dowodzona przez hrabiego Manchesteru, i działania oblężnicze zaczęły się na całego.