Biologia i ekologia Śluzice występują w pobliżu brzegów, na głębokości 20–60 m (max. 1200m), gdzie prowadzą typowe życie pasożytnicze. Przebywają na obszarach, gdzie stykają się bogate w ryby prądy morskie. Wymagają dużego zasolenia (co najmniej 30‰), oraz niskiej temperatury (poniżej 12 °C). Dzień spędzają zakopane po głowę w piasku. Dopiero w nocy wyruszają na poszukiwanie pokarmu.
Pasożyt, odżywia się bezkręgowcami (ważnym składnikiem diety jest krewetka północna) i rybami. Chętnie zbierają bezkręgowce tuż nad dnem morza, jednak głównie odżywiają się rybami, zarówno zdrowymi jak i chorymi, padłymi i uwięzionymi w sieciach. Język śluzic jest zaopatrzony w rogowe zęby, którymi wgryzają się w ciało schwytanej ryby. Najpierw nagryzają skórę, a następnie po kawałku wyrywają mięśnie. Aby to wykonać zwijają ciało w supeł, którego pętla opiera się na ciele ryby. Do wnętrza dużych ryb mogą wniknąć całkowicie. Często śluzice napadają gromadnie na swoje ofiary. Znany jest przypadek znalezienia w złowionym dorszu aż 213 śluzic. Do wrogów naturalnych należą m.in.: dorsz, brosma i morświn.