W 1996 r. zaobserwowano, że komety emitują promieniowanie rentgenowskie. Źródłem promieniowania rentgenowskiego mogą być zderzenia rozpędzonych jonów pochodzących z wiatru słonecznego z atomami zawartymi w atmosferze komety, co prowadzi do emisji w zakresie promieniowania rentgenowskiego oraz dalekiego ultrafioletu. Zdarza się, że orbita komety przecina ziemską bądź przechodzi bardzo blisko niej. W wyniku tego okruchy pozostawione przez kometę, wlatują w ziemską atmosferę, przez co powstaje deszcz meteorów.mały|Budowa komety (nie w skali)|lewo
Skład i budowa Komety najwięcej zawierają wody, stanowiącej około 75-80% składu chemicznego. Resztę składu stanowi czad, dwutlenek węgla, metan, amoniak i formaldehyd. Jądro kometarne pokryte jest czarną skorupą mającą grubość zwykle kilku cm (niekiedy kilka m). W skład tej skorupy wchodzą krzemiany, sklejone organicznymi związkami węgla. Poniżej znajduje się gruba na kilka metrów warstwa lodu i pyłu. Wyniki badań lądownika Philae, wykazały, że woda pochodząca z komety 67P/Czuriumow-Gierasimienko, posiada stosunek wodoru do deuteru 3 razy większy w porównaniu na Ziemi.