Po śmierci ich ojca około roku 520 rozpoczęła się rywalizacja o tron między dwoma braćmi. Zdaniem Herodota Dorieus rościł sobie prawo do władzy powołując się na swoje męstwo. Kleomenes miał odpowiedzieć na to argumentem, że jest pierworodnym synem zmarłego króla, a co więcej, urodził się po tym, jak Anaksandridas zasiadł na tronie, co miało uczynić jego przyjście na świat jeszcze bardziej królewskim i potwierdzającym jego prawa. Spartanie postąpili zgodnie z tradycją i uznali Kleomenesa królem, Dorieus zaś wkrótce opuścił kraj, by szukać chwały poza jego granicami. Wiadome jest, iż próbował on bez skutku założyć kolonie w Afryce Północnej i na Sycylii .
Kleomenes u władzy Skłócenie Aten i Teb (519 p.n.e.) Gdy Pizystratydzi w roku 546 ostatecznie ugruntowali swą władzę w Atenach, odziedziczyli oni dobre stosunki z kilkoma miastami, w tym Tebami. Przyjaźń ateńsko–tebańska okazała się jednak nietrwała, bowiem w roku 519 narodził się spór między tymi dwoma poleis, który zainicjowany został przez Kleomenesa. Rzecz dotyczyła Platejów. Owo małe miasto, leżące w Beocji w pobliżu granicy Attyki, znalazło się na pewnym etapie pod silnym naciskiem Teb, które żądały jego przyłączenia do potężnego Związku Beockiego. Plateje odmówiły i gdy w 519 r.