Przykłady prefiksów na świecie: Australia – AX, VH–VN, oraz VZ Brazylia – PP–PY oraz ZV–ZZ Czad – TT Honduras – HQ–HR Indie – AT–AW, VT–VW, oraz 8T–8Y Japonia – JA–JS, 7J–7N, oraz 8J–8N Rosja – R oraz UA–UI Wielka Brytania – G, M, VS, ZB–ZJ, ZN–ZO, ZQ oraz 2 USA – W, K, N, oraz AA–AL
Służba amatorska Znaki w Polsce W Polsce używane są następujące prefiksy: HF, SN, SO, SP, SQ, SR, 3Z, przy czym prefiks SR ma zastosowanie jedynie dla stacji bezobsługowych (pozwolenie radiowe kat. 5: przemienniki, radiolatarnie itp.). Po prefiksie następuje część numeryczna – cyfra od 0 do 9 – oraz maksymalnie 4 znakowy sufiks (przy czym ostatni znak musi być alfabetyczny). Znaki dłuższe (do 7 znaków w sufiksie) są wydawane tylko w ramach pozwoleń dodatkowych (np. dla stacji okolicznościowych).
Opcjonalnym elementem znaku jest tzw. łamanie, które może oznaczać następujące sytuacje: /p – stacja pracuje ze sprzętu przenośnego lub innego miejsca we własnym okręgu (np. SP2AAA/p) /m – praca z pojazdu ruchomego (statek na wodach terytorialnych, samochód, rower, pociąg) (np. SQ4BBB/m) /cyfra – praca chwilowo z innego okręgu (np. SP5CCC/9) /mm – praca ze statku na wodach międzynarodowych (np.