thumb|Mjr Paweł Chrobok wśród oficerów 58 pp w Motykałach pod Łomżą; VIII 1920 thumb|Wręczenie odznaki 58 pp prezydentowi Poznania Cyrylowi Ratajskiemu - ppłk rez. Paweł Chrobok 2. z lewej; czerwiec 1930 Paweł Wincenty Chrobok, pseud. „Kunowski” (ur. 23 stycznia 1873 w Mysłowicach, zm. 17 czerwca 1957) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz narodowy, powstaniec śląski, doktora filozofii, inżynier architekt.
Życiorys Urodził się w 23 stycznia 1873 w Mysłowicach na Górnym Śląsku, w rodzinie właściciela cegielni Jana (1833–1905) i Agnieszki z Kunowskich (1827–1925). W 1896 ukończył studia w Wyższej Szkole Technicznej w Darmstadt i uzyskał dyplom inżyniera architekta. W tym samym roku został powołany do służby w armii niemieckiej. Odbywał ją w Twierdzy Koźle, a po ukończeniu pozostał w wojsku jako oficer zawodowy. Obowiązki służbowe łączył ze studiami filozoficznymi na Uniwersytecie w Lipsku. Ukończył je w 1906 otrzymując tytuł doktora filozofii. W 1914, w stopniu kapitana wojsk inżynieryjnych, pełnił służbę w 22 pułku piechoty w Gliwicach. Po wybuchu I wojny światowej został skierowany na front zachodni. Został ranny w bitwie pod Verdun. W 1917, w stopniu majora, został skierowany do służby w Generalnym Gubernatorstwie Warszawskim.