Arvid Bernhard Horn (ur. 6 kwietnia 1664 w Vuorentaka, zm. 17 kwietnia 1742 w Ekebyholm) – polityk i hrabia szwedzki. Był jednym z liderów stronnictwa nazywanego popularnie „partią czapek”.
Arvid Horn urodził się w Finlandii w ubogiej rodzinie szlacheckiej.
Życiorys Żołnierz i dyplomata Po skończeniu studiów w Turku, wstąpił do szwedzkiej armii i służył przez kilka lat w Holandii i na Węgrzech pod komendą księcia Eugeniusza Sabaudzkiego oraz we Flandrii pod dowództwem księcia Waldeck (1690-1695). w początkowej części wielkiej wojny północnej. W 1704 r. powierzono mu pierwszą dyplomatyczną misję – detronizację Augusta II Mocnego z polskiego tronu i elekcję Stanisława Leszczyńskiego. Z misji wywiązał się z nadzwyczajną zręcznością połączoną z absolutnym brakiem skrupułów. Wkrótce potem został oblężony przez Augusta w Warszawie i zmuszony do kapitulacji.