Dzięki temu sukcesowi przez 100 lat zostawał najmłodszym triumfatorem mistrzostw USA (młodszy był zwycięzca z 1990 roku, wówczas już US Open, Pete Sampras).
Tytuł Campbell obronił w 1891 roku, pokonując Clarence’a Hobartaa, a rok później ponownie był najlepszy, pokonując Freda Hoveya. W 1893 roku nie przystąpił do kolejnej obrony tytułu w singlu, dzięki czemu zwycięstwo przypadło najlepszemu w turnieju pretendentów Robertowi Wrennowi. W 1891 i 1892 roku Campbell wygrywał również w deblu, za każdym razem w parze z Bobem Huntingtonem. W 1983 roku, razem z Huntingtonem, przegrał finał debla.
Przez pięć kolejnych lat, od 1888 roku Campbell znajdował się w czołówce rankingu amerykańskiego, w tym na pozycji lidera w latach 1890–1892.
Campbell zmarł w 1953 roku w wieku 82 lat. Dwa lata później został wpisany do międzynarodowej tenisowej galerii sławy.
Finały w turniejach wielkoszlemowych Gra pojedyncza (3–0)
Gra podwójna (3–2)
Bibliografia Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997 Martin Hedges, The Concise Dictionary of Tennis, Mayflower Books Inc, Nowy Jork 1978 Profil na stronie International Tennis Hall of Fame
Kategoria:Amerykańscy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy US Open Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1953 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku