Obecnie dolina jest w znacznym stopniu wyludniona, część wsi i osad zanikła.
Budowa Dno doliny stanowią warstwy zbudowane głównie ze skał metamorficznych należących do metamorfiku bystrzycko-orlickiego. Lokalnie, głównie w części południowej występują skały wapienne: wapienie krystaliczne (marmury kalcytowe i dolomitowe) i erlany. Powierzchnia zrównania doliny pokryta jest cienką warstwą utworów czwartorzędowych, glin deluwialnych, utworów eolicznych, a także osadów polodowcowych. Środek doliny wyznacza wcięte koryto rzeki Dzikiej Orlicy wraz z ujściowymi odcinkami dolin licznych potoków będących jej dopływami.
Krajobraz Krajobraz Doliny Orlicy uwarunkowany jest budową i przeszłością geologiczną – przedstawia krajobraz lekko falistej równiny, pociętej w poprzek licznymi potokami. Najwyższe położenie doliny wynosi 620 m n.p.m., a najniższe 460 m n.p.m. Cały obszar jest równinny, falisty, łagodnie ciągnący się w kierunku południowo-wschodnim wzdłuż koryta Dzikiej Orlicy. Poza nielicznymi wzniesieniami obszar doliny nie jest porośnięty lasem. Teren jest mało zaludniony, większość obszaru zajmują pola uprawne i łąki. Krajobraz przeobrażony, ale w nieznacznym stopniu zurbanizowany.