Giuseppe Zangara (ur. 7 września 1900 w Ferruzzano, stracony 20 marca 1933 w więzieniu stanowym w Raiford na Florydzie) – naturalizowany obywatel Stanów Zjednoczonych, urodzony we Włoszech, który wsławił się dokonaniem zamachu na prezydenta elekta Franklina Delano Roosevelta w Miami w 1933.
W czasie I wojny światowej służył we włoskiej armii w Alpach. Po wojnie, jako biedak, wykonywał różne drobne prace dorywcze, zanim nie wyemigrował do swego wuja, który mieszkał w Paterson (stan New Jersey) w 1923 roku. 11 września 1929 roku otrzymał amerykańskie obywatelstwo.
Zangara, któremu źle wiodło się również za oceanem, pracował jako murarz, padł ofiarą Wielkiego Kryzysu. Winą za jego wybuch wielu obarczało nieudolne rządy prezydentów Calvina Coolidge’a i Herberta Hoovera, którzy odmawiali włączenia państwa do pomocy poszkodowanym. Dokonał tego dopiero Roosevelt, który zainicjował program Nowego Ładu, kładąc nacisk na aktywny udział państwa i pomoc dla poszkodowanych, i wyciągając kraj z kryzysu.
Zangara początkowo planował zamordowanie Hoovera, ale kiedy ten przegrał wybory na rzecz Roosevelta, wcale nie odstąpił od swego zamiaru, wszelako na cel biorąc elekta. Wszyscy kapitalistyczni prezydenci to królowie, twierdził.