Należy do nich przedstawienie Lewiatana jako długiej ryby zwiniętej w okrąg na tle spienionych wód wewnątrz sklepienia, iluzjonistyczne gzymsy w żaglach sklepienia, draperie na ścianach tarczowych arkad oraz ornamenty roślinne w podłuczach.
Pierwsza dekoracja malarska wnętrza, wykonana na pobiale prawdopodobnie temperą klejową, pochodziła zapewne z okresu budowy pod koniec XVIII w. Kompozycja była zbliżona do późniejszej, jeśli nie liczyć imitowanej marmoryzacji w podłuczach arkad, natomiast kolorystyka opierała się na bieli, ochrze, umbrze, sienie i czerni. Polichromia została przemalowana w żywych kolorach z wyrazistym światłocieniem około połowy XIX w. Trzecia warstwa powstała w latach 1928–1935, ukończona przez Aharona Josefa Garfinkela. Marmoryzację w podłuczach zastąpił wówczas ornament roślinny, dodane zostały prawdopodobnie barokowe żagielki w rogach sklepienia, forma uległa uproszczeniu, a światłocień – spłyceniu.