W listopadzie 2003 opuściła Sojusz Narodowy, zakładając Akcję Socjalną (początkowo pod nazwą Libertà di Azione). Pretekstem do jej odejścia stała się wypowiedź lidera AN podczas jego wizyty w Izraelu, w której potępił faszyzm, wprowadzone przez jej dziadka w 1938 oraz Włoską Republikę Socjalną. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w następnym roku została jedynym eurodeputowanym wybranym z ramienia nowej formacji. Zasiadała w Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, była członkiem delegacji do spraw stosunków z państwami Maghrebu i delegacji do Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego. Od 2007 wchodziła w skład grupy Tożsamość, Tradycja i Suwerenność.
W 2004 zawiązała koalicję z dwoma małymi stronnictwami skrajnej prawicy (w tym otwarcie neofaszystowską Nową Siłą) pod nazwą . W marcu 2005 ogłosiła strajk głodowy w proteście przeciwko wyrokowi sądu wykluczającemu ją z udziału w za fałszowanie podpisów poparcia dla swojej koalicji; najwyższy sąd administracyjny ostatecznie wydał w tej sprawie orzeczenie na jej korzyść. Przed wyborami parlamentarnymi w 2006 zawarła porozumienie z Silviem Berlusconim w sprawie przystąpienia Alternatywy Socjalnej do jego bloku Dom Wolności;