Aktyn (Ac, ) – nietrwały pierwiastek chemiczny zaliczany do aktynowców lub skandowców.
Odkrycie Nazwa pochodzi od greckiego słowa aktinos oznaczającego promień. Francuski chemik André-Louis Debierne wykrył aktyn w 1899 roku na podstawie stwierdzenia promieniowania (stąd nazwa) jonizującego i widzialnego (niebieskawego) oraz wydzielania energii termicznej w przesączach otrzymanych od Pierre’a i Marii Curie. W tym samym czasie co Debierne, ten sam pierwiastek wykrył chemik niemiecki Friedrich Otto Giesel, który proponował nieuznaną nazwę emanium (łac. – szerzyć się, rozpływać się, emanować).
Izotopy Znane izotopy aktynu mają liczby masowe od 221 do 230. W skorupie ziemskiej występuje jedynie izotop 227, w obfitości ok. 3% wagowo, a w rudach uranu w ilości 0,15 mg/Mg.
Otrzymywanie Ze środowiska naturalnego pozyskuje się go z rud uranowych przez aktywację izotopu neutronami, po której następuje rozpad β (rozpad z emisją cząstki β, o energii 0,04 MeV następuje w 98,8% przypadków, a w pozostałych następuje rozpad alfa):
Aktyn oddziela się następnie od radu rozpuszczalnikami organicznymi.
Pierwiastek występuje też w naturalnych szeregach promieniotwórczych torowym i uranowo-aktynowym:
oraz w sztucznym szeregu neptunowym: