Wyspa usytuowana jest w północnej części Oceanu Atlantyckiego, będąc częścią Ameryki Północnej i największą niekontynentalną wyspą świata. Od reszty kontynentu oddzielają ją cieśniny Davisa, Smitha i Robesona oraz Morze Baffina. Jej najdalej na północ położony punkt to Przylądek Morris Jesup, a na południe Przylądek Farvel. Od wschodu Cieśnina Duńska oddziela ją od Islandii. Najwyższym szczytem Grenlandii jest Góra Gunnbjørna 3700 m n.p.m., grubość lodu w czaszy lodowca dochodzi do 3500 m. Wybrzeże typu fiordowego z licznymi przybrzeżnymi wyspami. Większa część wyspy leży na północ od koła podbiegunowego. Na Grenlandii znajduje się również największy na świecie park narodowy.
Gdyby cała pokrywa lodowa Grenlandii uległa stopnieniu, poziom mórz podniósłby się o ponad 7 m.
Historia
Pierwszymi Europejczykami, którzy przybyli na Grenlandię, byli wikingowie. Pierwsze osady założyli w X wieku n.e. podczas średniowiecznego optimum klimatycznego, gdy na Grenlandii możliwa była uprawa jęczmienia i hodowla zwierząt. Osady te przetrwały kilka wieków, jednak wraz z ochłodzeniem się klimatu północnych regionów Atlantyku zaczęły wyludniać się a ostatecznie w XIV w. zostały porzucone, bądź wymarły.