Balfour także został zahamowany przez świeży królewski pułk kawalerii.
Hrabia Manchester zbyt późno rzucił swe siły do ataku - dopiero tuż przed zmierzchem uderzył z furią na Shaw House, lecz został odparty.
W bitwie obie strony poniosły równie ciężkie straty.
Po bitwie Karol zdawał sobie sprawę, że jest słabszy liczebnie, i po stracie wioski Speen jego siły nie były zdolne do przeprowadzenia natarcia następnego ranka. Wycofał się zatem pospiesznie na północ, zostawiając rannych i większość armat, a także tabory w Donnington Castle.
Działania wojsk Parlamentu po bitwie wydawały się powolne i niezdecydowane. Nie ścigali Karola nazbyt intensywnie, a ich pospieszny atak na Donnington Castle został łatwo odparty. Karol połączył się z księciem Rupertem, dołączyły też do niego inne siły. Po tych wzmocnieniach wrócił i 9 listopada ponownie uwolnił Donnington Castle. Zakończył więc kampanię roku 1644 znaczącym sukcesem. Doznane niepowodzenia skłoniły Parlament do reform prowadzących do utworzenia zreformowanej tzw.