To, co ma być przedstawione, rozpoczyna się niejako poza samym obrazem.” uwolnienie od wszystkiego, co narzuca zewnętrzna rzeczywistość i zrekonstruowanie jej; nawiązania do filozofii Nietzschego (indywidualizm), Schopenhauera (pesymizm), Bergsona (duża rola intuicji);
Środki formalne stosowanie sugestywnego koloru, często w kontrastowych (dysonansowych) zestawieniach, użycie aktywnych faktur, eksponowanie graficznego szkieletu kompozycji i koła lapidarność formy, deformacja uwypuklająca brzydotę (antyestetyzm) niekiedy ważniejsza forma niż treść obrazu pismo „Die Weissen Blätter”: „Koncentracja, oszczędność, ogromna siła, starannie skomponowana forma, patos wyrażający wewnętrzne napięcie”. egzaltacja, deformacja, paroksyzm intensywne barwy